Recensies The Promise

Drama - Vanaf 16 jaar

The Promise

Tijdens de laatste dagen van het Ottomaanse Rijk ontwikkelt zich een driehoeksverhouding tussen de briljante medicijnenstudent Michael, de mooie Ana en haar vriend; de Amerikaanse journalist Chris. In hun vlucht voor onrust en gevaar tussen de volkeren in hun land is liefde de enige houvast en vinden ze steun bij elkaar. 

Onderstaand de recensies op Recensies The Promise

  1. Recensie van Ferdinand

    The promise
    Een film van regisseur Terry George, niet toevallig ook de regisseur van de indrukwekkende film ‘Hotel Rwanda’. Met ruim 9 kwartier een lange zit. Tijd die hij nodig is om een rustig sfeerbeeld te creëren van het Ottomaanse Rijk in zijn nadagen, langzaam overgaand in de verschrikkingen van de 1e wereldoorlog (´Er is hier geen oorlog. Alleen de evacuatie van burgers naar veiligere oorden’).

    ‘The Promise’ hinkt echter duidelijk op twee gedachten. Enerzijds wil het de gruwelijkheden die ten tijde van deze oorlog in Armenië onder de aandacht brengen (de film werd gefinancierd door een Amerikaanse miljardair van Armeense afkomst) en anderzijds, om het verhaal toch toegankelijk te maken voor een breder publiek, het liefdesdrama -een driehoeksverhouding- tussen Oscar Isaac, Charlotte le Bon en Angela Sarafyan. Ook een nauwelijks herkenbare Christian Bale heeft een belangrijke hoofdrol.

    Typerend voor de film is dat het deel voor de pauze voor je gevoel erg lang duurt, terwijl in het deel na de pauze meer vaart zit en je de lengte van de film helemaal vergeet. Wel moet gezegd worden dat, ondanks het grote budget, niet alle beelden even overtuigend echt zijn.

    Drie sterren voor ‘The Promise’. Zolang je het niet te letterlijk opvat, in alle opzichten een waar drama.

  2. Recensie van Marita Jose

    Een film waarbij je terug in de tijd word genomen.  Het verhaal begint rustig en word langzaam opgebouwd. Hierbij krijgt men de schitterende omgeving te zien en een klein beetje van de cultuur van de Armeniërs (maar dit is heel summier). Je ziet hoe Mikael (Oscar Isaak) graag verder wil leren en dat hij daarvoor ook een prijs wil betalen. Als Ana (Charlotte Lebon) in zijn leven komt, kun je duidelijk zien (aan hoe hij speelt ),wat hij voor haar voelt.

    Ook Chris die door Christian Bale word gespeelt geeft een beetje een beeld van hoe een verslaggever in die tijd te werk  ging.

    In de film lijken de personages aardig vrij te zijn in hun doen en laten, vooral  Ana heeft als vrouw veel vrijheid (in het begin van het verhaal), terwijl dat toentertijd niet normaal was.

    De Ottomanen komen realistisch over en laten zien hoe men toen dacht over de Armeniërs.

    Langzaam aan kom je zo in de oorlog van het verhaal terecht.

    De emotie en ellende die de slachtoffers tonen komen realistisch over. 

    Maar toch krijg je het gevoel of er iets mist(ondanks dat het verhaal wel logisch in elkaar zit), misschien had het iets meer kunnen worden uitgediept?

    Een oorlog en drama film waarvan je toch graag wil weten hoe het nu eindigt.

  3. Recensie van Ferdinand

    The promise
    Een film van regisseur Terry George, niet toevallig ook de regisseur van de indrukwekkende film ‘Hotel Rwanda’. Met ruim 9 kwartier een lange zit. Tijd die hij nodig is om een rustig sfeerbeeld te creëren van het Ottomaanse Rijk in zijn nadagen, langzaam overgaand in de verschrikkingen van de 1e wereldoorlog (´Er is hier geen oorlog. Alleen de evacuatie van burgers naar veiligere oorden’).

    ‘The Promise’ hinkt echter duidelijk op twee gedachten. Enerzijds wil het de gruwelijkheden die ten tijde van deze oorlog in Armenië onder de aandacht brengen (de film werd gefinancierd door een Amerikaanse miljardair van Armeense afkomst) en anderzijds, om het verhaal toch toegankelijk te maken voor een breder publiek, het liefdesdrama -een driehoeksverhouding- tussen Oscar Isaac, Charlotte le Bon en Angela Sarafyan. Ook een nauwelijks herkenbare Christian Bale heeft een belangrijke hoofdrol.

    Typerend voor de film is dat het deel voor de pauze voor je gevoel erg lang duurt, terwijl in het deel na de pauze meer vaart zit en je de lengte van de film helemaal vergeet. Wel moet gezegd worden dat, ondanks het grote budget, niet alle beelden even overtuigend echt zijn.

    Drie sterren voor ‘The Promise’. Zolang je het niet te letterlijk opvat, in alle opzichten een waar drama.

  4. Recensie van druivin

    Een langzaam op gang komende film gebaseerd op waargebeurde feiten. Geschreven door een Amerikaanse Armeen, die vond dat dit stukje geschiedenis van het Armeense volk verteld moest worden. Gezien dit tot op de dag van vandaag door de Turkse regering en het volk ontkend wordt en toch van belang is voor hun geschiedenis. Een drama over een volkeren oorlog met massamoorden, van dappere mensen die vochten voor wat ze waard waren en geloofden in hulp van boven. Een klein beetje liefde in een donkere strijd maar is deze liefde sterk genoeg om te overwinnen.

    Hoewel het verhaal mij niet aansprak werd er wel zeer goed geacteerd in deze film. De rol van de dappere Michael die arts wou worden en belande in een volkeren oorlog staat voor mij boven aan. Alle emoties die hij doormaakte kwamen recht bij mij binnen. Ook de twee tegenspelers de mooie Charlotte Le Bon en de welbekende Christian Bale speelden overweldigend goed.

    Wat ik dan weer jammer aan de film vond is dat de achtergrond van het water met de boot in goede tijden erg nep was je zag gewoon dat het een plaatje was op een doek. Dat overigens ook nog eens wat bewoog. In elk shot zaten de boten op de zelfde plaats dit vond ik erg jammer.

    De muziek was passend veel buitenlandse nummers, het nummer wat mij vooral bij bleef was de titel song The promise van Chris Cornell blijft een passend en aangrijpend nummer wat de gehele film eigenlijk wel omvat.

    Ik denk dat deze film zeer in de smaak zou vallen bij de mensen uit Armenië en liefhebbers van geschiedenis. Voor mij was het helaas niet zo’n succes daarom twee sterren omdat er goed geacteerd werd en voor de geschiedenis. 

  5. Recensie van MamaEvy

    The promise - Een drama-/oorlogsfilm over tijd waarvan werd beweerd dat die er niet was.

    Maar wat wat er van te vinden. Ik weet het niet zo goed. De visuele effecten zijn bepaalde momenten erg zwak. Er is op die momenten duidelijk te zien dat er gebruik is gemaakt van een doek. De omgeving daarentegen is wel ontzettend mooi weergegeven. De verhaallijn verloopt moeizaam. Na de pauze lijkt dit toch weer wat recht te trekken. Er komt meer actie, en ook tegelijk nog meer drama. Emoties gaan alle kanten op, van angst naar verdriet naar benauwend. En dan komt het einde waarvan je hoopt dat deze goed is. Hoe deze afloopt? Dat zou je zelf moeten zien.

    Of het nou echt een aanrader is weet ik niet. Misschien een goeie film voor wanneer je even niet weet wat je moet kijken. Daarentegen ook een interessant verhaal omdat het gebaseerd is op waargebeurde feiten, over een genocide waarvan nog steeds wordt beweerd dat deze er niet is geweest...

    Ik zou zeggen; Kijk, en oordeel zelf.