t Is uit het Sintenleven gegrepen 4

Zaterdag, 3 December om 13:38:49 | 730 keer bekeken

Pfwwfrrroet…Met een knetterende knal davert een megascheet rommelend door het nachtverblijf van Amerikoe. Op de grond ligt een zielig hoopje wit-zwart gevlekte koe. Eigenlijk hoort een koe te herkauwen maar in plaats daarvan hangt de tong van Amerikoe als een slappe lap uit zijn beslijmde koeienbek. Rondom Amerikoe liggen grote plassen kots. Amerikoe is weer ziek!

Afgelopen woensdag was het ondanks de grote drukte een dag van grote opluchting voor de Sint. Amerikoe stond er immers weer fris en fruitig bij na een week van ziekte en ellende. Staciapiet was de koning te rijk en de Sint zijn schouders voelden een stuk minder zwaar aan. Daar was een last vanaf gevallen! Maar de vreugde was van korte duur. Donderdagmorgen lag Amerikoe als vanouds voor pampus.

Sinterwim weet zich geen raad meer. Hoe moet dat nou verder? Maandag moet hij de daken op met Amerikoe maar in deze staat kan het arme beestje nog geen stoepje opkomen. Ook de dierenarts heeft de aard van de ziekte niet weten te bepalen. Natuurlijk heeft Bierpiet wel weer een verklaring maar met een paar moeilijke woorden was hij zelf al gauw de draad kwijt. Maar aan dat gelul van hem zijn ze inmiddels welgewend. Als er maar bier in zit dan komen de verhalen wel bij Bierpiet. Maar als hij daarbij lodderig gaat kijken is het mis. De Sint heeft hem maar gauw weer naar zijn geliefde katten gestuurd om met hen zijn roes uit te slapen.

Vandaag, zaterdag, zit Sinterwim treurig bij de tafel een glaasje Icetea met bubbels weg te tikken. Gisteravond was het ook weer helemaal niks in de kroeg. Met het voornemen eens lekker door te tikken en zichzelf een stuk in de nek te drinken, zat hij al vroeg in de avond op zijn favoriete krukje voor de bar. Jammer genoeg zat hij pal naast Mopperpiet die zich al snel verveelde en dat ook aan iedereen liet weten. De ramp was bijna compleet toen ook Dramapiet zich nog eens vervoegde bij het gezelschap. Met een dikke sjaal rond bijna het gehele hoofd, een dikke jas en een paar megawanten aan, stond Dramapiet te proberen zijn fluitje te vatten. Maar het kleine glaasje bier liet zich niet pakken door de met grote wanten getooide handen. Een oplossing voor Dramapiet was uiteraard om de wanten uit te trekken maar dat lag weer eens te veel voor de hand. Vandaar dat er een andere oplossing gevonden werd. “Euhh… Barmeisje, doe mij ook maar zo’n Amsterdammer. Zo’n groot glas waaruit Bierpiet ook altijd drinkt”. En warempel, dit grote glas liet zich makkelijk grijpen, zelfs met grote wanten aan. Wat een drama die Piet!
De Sint zuchtte diep. En dan ook nog de band die speelde. Supergoed. Er was maar een klein minpuntje voor Sinterwim. Het waren allemaal takkenummers, niet zijn soort muziek. De Sint voelde zich zoals Mopperpiet zich doorgaans voelt. Mopperige en verveeld. Hij drukte daarom al snel zijn mijter wat stijfer op het hoofd en stapte vroeg op.

Maar nu denkt hij bij de tafel diep na. Er speelt wat door zijn hoofd. Het is alsof hij een puzzeltje in zijn hoofd heeft zitten waarvan de stukjes niet allemaal op zijn plaats liggen. Het begon gisteren bij Tattoopiet aan de bar. Terwijl hij bevreemd Dramapiet aanschouwde schoot hem iets in de zin:

Eigenlijk ziet Sinterwim Dramapiet alleen in de kroeg. Of soms pas vanaf laat in de middag. Eigenlijk is dat wel frappant. Als de Sint al eens in de kroeg zit dan houden Tattoopiet en Ietepiet gepast een zakelijke afstand. De afgelopen weken is de Sint daarom nooit ’s avonds in de kroeg geweest. En dan die dag dat Drumpiet kotsend boven het toilet hing, wat zei die daarbij tussen twee golven braaksel door? “Kutkoe” en “Wat een drama die Piet”. Ja, dat zei hij!
Als de Sint het met Mallepiet eens over de kroeg wil hebben dan lukt dat niet. Mallepiet begint zich dan zenuwachtig aan de lippen te likken en is binnen een tel vertrokken.
Amerikoe is de afgelopen weken constant ziek. Behalve op de woensdagen. Hoe kan dit?

De Sint zet zijn werkmijter op en baant de kamer uit. Op weg naar Amerikoe. In het nachtverblijf van het trouwe beestje loopt de Sint rechtstreeks naar een plas braaksel. Met opgetrokken neus roert hij met zijn staf door de stinkende brei. Een penetrante knoflookgeur dringt in de neus van de Sint. Als hij het allemaal van wat dichterbij bekijkt ziet hij het: Shoarma!!!

“Wel allemachtig”, brengt Sinterwim stamelend uit. “Nu snap ik het”. De stukjes van de puzzel vallen in elkaar. Zo voor de hand liggend allemaal. Amerikoe heeft geen enge ziekte. Amerikoe heeft gewoon elke dag een KATER!!! Het beest laat zich gewoon elke avond vollopen bij Tattoopiet. Samen met Dramapiet die het beest elke dag weer verleid tot spelletjes. Dobbelen, dammen, vloeitje branden, kaartje blazen of wat dan ook voor rariteit. En dan met sterke drank als inzet natuurlijk. Want Dramapiet verveelt zich altijd en dan moet hij weer rare spelletjes doen. Geen enkele Piet wil meer meedoen maar Amerikoe is nog wel over te halen! En waarom is Amerikoe op de woensdagen dan niet ziek? Juist, op de dinsdagen is de kroeg gesloten!!


Kwaad op de Pieten maar toch opgelucht stapt de Sint naar buiten. Het komt allemaal wel goed maandag. Maar eerst gaat Sinterwim op weg naar Autopiet. Autopiet moet met zijn technisch vermogen een groot slot op de deur van het nachtverblijf van Amerikoe zetten. Daarna zal hij Dramapiet eens aan zijn grote sjaal rukken en hem zijn wanten over het hoofd trekken. Met zijn rare spelletjes.

Onderweg komt hij Mallepiet tegen maar in zijn ijver ziet Sinterwim deze over het hoofd. En dat kan ook al gauw natuurlijk. Maar toch is er weer wat vreemds aan de hand met Mallepiet. Hij zweeft boven de grond. Dat komt door een brief die hij eergisteren heeft gekregen………………

Nog één keer vervolgd

Reageer op dit artikel:

Om te kunnen reageren, of de reacties te kunnen lezen, dient u te zijn ingelogd. Het kan zijn dat dit bericht door de redactie is gesloten of dat u geen toestemming heeft om te kunnen reageren op nieuwsberichten. Mocht je desondanks vragen hebben, dan kun je contact opnemen met de redactie.