Aangepaste sportmiddag OBS Apollo

Zaterdag, 5 Maart om 23:26:42 | 2022 keer bekeken

Hoogeveen – Deze week was het een bijzondere (gym)dag voor de bovenbouw kinderen van OBS Apollo in de woonwijk Krakeel. De aankomende gymleraar Michael Gort organiseerde samen met de Stichting Welzorg en Wheels2Sport een aangepast sportmiddag. Tijdens deze middag deed Miranda Knuiman (37) haar ontluisterende verhaal. Zij is partner van een gehandicapte man (Läslo Heere) en moeder van 3 kinderen, waarvan dochter Sanne (9) en zoon Tim (11) eveneens met een in Nederland zeldzame handicap moeten leven.

...Speciale Editie RegioHoogeveen.nl...


Voor Knuiman is het dagelijks al een heel gewoon leven, waarbij zij ook nog eens zelf lange tijd in de zorg werkte, om er te zijn voor haar partner en kinderen. Ondanks 3 gehandicapten in 1 woning, is deze woning nauwelijks aangepast. Een heel bewuste keuze, want volgens Knuiman wil een ieder een zo gewoon en zelfstandig mogelijk leven. Alle drie hebben ze, voor zover nu bekend, de in Nederland unieke erfelijke genetische zenuwaandoening HMSN type II-C. De oudste volop puberende zoon Kelvin (14) heeft deze aandoening niet. Tot dit type van deze zenuwaandoening, die in Engeland wel vaker lijkt voor te komen, was het een lange medische (lijdens)weg. Na de regelmatige gang naar het Bethesda ziekenhuis in Hoogeveen, kwamen ze uiteindelijk bij het UMC in Groningen terecht. Vele onderzoeken verder, waarbij Knuiman niets dan lof heeft voor de deskundigheid en zorg van de doctoren daar, werd duidelijk wat er precies aan de hand was.

Michael Gort van het Deltion College (Sport & Bewegen) in Zwolle is in maart 2010 zijn stage begonnen bij OBS Apollo, waarbij hij vanaf het begin ’s maandags zelfstandig gymlessen geeft. Hij kwam door de handicap van Sanne en Tim op het idee om een aangepaste sportdag voor de gehele bovenbouw te organiseren. Hij zocht naar een aangepaste gymles waar beiden goed in zijn en kwam hierdoor op het idee gymles met rolstoelen te geven. Gym is voor Sanne en Tim volgens Gort altijd iets minder en het leek hem bijzonder leuk om ze eens in de ‘picture’ te zetten. Hierbij restte hem de vraag hoe hij al die rolstoelen bij elkaar zou moeten krijgen. Na een alom positieve reactie van de schooldirectie op zijn voorstel, voegde hij de daad bij zijn idee en ging in overleg met Knuiman en haar partner Läslo Heere, die al enkele jaren als gehandicapte de Nederlandse bondscoach is van het E-hockeyteam. Hierdoor kwam hij in contact met Jeroen van der Wal, formulemanager mobiliteit van Welzorg, met als speciaal onderdeel Wheels2Sport. Ook zocht hij zelf contact met RegioHoogeveen.nl. „Instanties regelen is ideaal voor de opleiding. Het sluit goed aan bij mijn schoolopdracht. Voornaamste daarbij is dat het bijzonder leuk en leerzaam is voor alle kinderen”, zegt Gort opgetogen. „Voor een ieder een ‘win-win’ situatie”. Via Wheels2Sport werden de rolstoelen vanuit Den Bosch speciaal naar Hoogeveen gereden.

Na afloop kijken moeder Knuiman, stagiair gymleraar Gort en Welzorg manager van der Wal tevreden terug op de aangepaste sportdag. Van der Wal: „Normaal moeten 2 rolstoelers zich aanpassen om mee te kunnen met de rest en nu was het andersom. Dit bevordert de integratie. De kinderen wilden zelfs na schooltijd nog verder. De gemeente Hoogeveen houdt zich ook bezig met naschoolse activiteiten op OBS Apollo en dit sluit hier goed op aan.”
„In het begin vonden sommige kinderen het raar, maar gaandeweg werden ze alle enthousiast. Reacties varieerden van “vet”, “super”, “cool” en de meesten wilden na schooltijd maar wat graag blijven sporten in de rolstoel. Puur op integratie, daarmee wordt het normaler, meer geaccepteerd en kweek je uiteindelijk ook begrip voor wat wel kan en wat niet kan, volgens van der Wal. Kinderen hebben nu ook wel een idee dat het allemaal niet zo gemakkelijk is als het lijkt allemaal in een rolstoel”, aldus Gort. „Dit zijn eigenlijk wel ideale omstandigheden waaronder ze nu rijden en dan zag je wel dat als je over een matje ging met groep 8 dat het allemaal niet zo gemakkelijk ging en een stoep is nog vele keren hoger. Kinderen hebben hiermee veel meer respect gekregen voor het leven met een handicap en gebruik te moeten maken van een rolstoel”.
Van der Wal vult Gort hiermee aan: „De doelstelling is geslaagd en het was een leuke dag. Gewoon prachtig dat Michael dit kon doen en hiermee bijdroeg aan de begripsvorming van sport en beweging in relatie tot elkaar. 1 Van de redenen dat de stichting nu in het leven komt is dat er vroeger gescheiden bonden waren. Je had toen een reguliere sportbond en de gehandicapten sportbond. Dat had voordelen, maar ook nadelen. Voordeel is om meer kennis en mensen bij elkaar te hebben en te houden, waardoor je op zich met wat hulpmiddelen mensen op verschillende plekken wat kunt laten ‘proeven’. Je hebt dan op diverse plekken een rolstoel en mensen kennen dat, weten dat en gebruiken dat. Wat nu gebeurd is dat de sportbonden worden geïntegreerd, je krijgt een integrale sportbond. Daar is het aangepast sporten maar een klein onderdeel van, zie dan nog maar eens aan je middelen te komen om wat uit te proberen. Het wordt dan veel lastiger om de juiste mensen te vinden. Op het moment dat dit goed gedragen wordt, dan kan je dus zelf je middelen regelen. Of een dergelijke sportvereniging kan nu zeggen van we doen een aangepaste sportdag. Hetzelfde geldt voor het reguliere basis- & voorgezet onderwijs, waarbij men streeft naar integratie. Op het moment dat jij intellectueel mee kan, maar jij zit wel in een rolstoel, dan is er geen enkele reden om naar een aangepaste school te gaan”.

Moeder Knuiman is heel benieuwd naar een andere school in het voorgezet onderwijs en maakt zich al zorgen, met de vraag hoe het straks met Tim qua sport op een andere school gaat. „De Groene Driehoek heb ik bekeken, maar daar deed de gymleraar toch behoorlijk vaag en niet echt duidelijk over de mogelijkheden voor gehandicapten tijdens gymmen. Tim moest tijdens gym maar scoreborden omdraaien”, zegt Knuiman ontdaan. De Harm Smeenge school heeft zij ook bekeken, maar door een eerder bericht op RegioHoogeveen.nl (archief artikel) over een meisje dat nooit meedoet met gym en slechts voor 1 keer op haar school mocht rolstoelbasketballen, samen met haar klasgenoten, is er bij haar veel argwaan ontstaan. „Ik ben er behoorlijk huiverig voor dat het Tim straks net zo zal vergaan. Met veel bombarie wordt er gewag gemaakt van de rolstoelsportdag op het Harm Smeenge, maar dat het meisje alle andere dagen van het jaar gym moet missen wordt haast met geen woord over gerept”. Ook ‘gymspecialist’ Gort is enorm geschrokken van dit bericht. Welzorg manager van der Wal hierover: „Het is een rare zaak. Voor iemand is het belangrijk om te kunnen bewegen. Ook op school. Dit bepaalt uiteindelijk de kwaliteit van leven. Het verdient zichzelf terug, onder andere door een betere conditie en daarmee minder kans op ziektes”. Knuiman, Gort en van der Wal zouden het liefst zien dat de pers zegt “hier komen we niet voor, want het gaat om niets bijzonders”. Tot die tijd is er helaas voor gehandicapten, scholen en overheid nog een lange weg te gaan…

Het gehele artikel, incl. een uitgebreide fotoreportage kunt u vinden via: Drenthe.DirectNieuws.net














Reageer op dit artikel:

Om te kunnen reageren, of de reacties te kunnen lezen, dient u te zijn ingelogd. Het kan zijn dat dit bericht door de redactie is gesloten of dat u geen toestemming heeft om te kunnen reageren op nieuwsberichten. Mocht je desondanks vragen hebben, dan kun je contact opnemen met de redactie.