Ingezonden brief: Voetbalfamilie Bezuyen

Woensdag, 16 December om 20:32:06 | 2037 keer bekeken

De familie Bezuyen is één en al voetbal. Onlangs meldde een trotse opa Frans Bezuyen dat al zijn drie kleinzoons deel uitmaken van de regioselectie van de KNVB. Iets wat natuurlijk zelden voorkomt. De drie talenten voetballen allemaal bij de voetbalvereniging Hoogeveen. Ook vader Francis speelt bij de blauwwitten en is al jaren actief als jeugdleider. Tijd voor een gesprek met deze voetbalfamilie, lees daarvoor het onderstaande verslag.

Opa Frans Bezuyen was zelf ook altijd actief op de velden. Zelf speelde hij bij sportclub Denekamp, Nicator en Blauw Wit’34 uit Leeuwarden. Uiteindelijk belandde hij bij de voetbalvereniging Hoogeveen. ,,Na de periode in Leeuwarden heb ik mij bij Hoogeveen aangemeld. Rieks Scholten was destijds mijn trainer. Iemand waar ik ontzettend veel van geleerd heb. ‘’ Na zijn actieve periode als spelers volgde de volgende stap. ,,Na het einde van mijn ‘voetbalcarrière’ ben ik samen met mijn vrouw jeugdleider geworden. Samen hebben we ook een cursus gevolgd en zijn beiden geslaagd. Het unieke in die tijd was dat mijn vrouw de eerste vrouwelijke leider van Hoogeveen was. Iets wat je je nu bijna niet meer kunt voorstellen. We trainden samen onder andere de welpen 1 en 2. Een aantal keren zijn we kampioen geworden en nu heb ik nog steeds goede contacten met een aantal jongens van toen.’’

Zoon Francis doorliep bij Hoogeveen alle jeugdselecties en maakte ook deel uit van de eerste selectie, waar een echte doorbraak uitbleef. Nu voetbalt hij al jaren bij één van de lagere seniorenelftallen. Tevens is hij leider van Hoogeveen D1. Met drie voetballende zoons mag het meest voorkomende gespreksonderwerp thuis duidelijk zijn. Francis beaamt dat. ,,Inderdaad gaan er heel veel gesprekken over voetbal. Uiteraard zijn ook de andere prestaties belangrijk, bijvoorbeeld school, maar daarna gaat het snel weer naar het voetbal.’’ Zijn echtgenote weet inmiddels niet anders meer. ,, Mijn vrouw ken ik al vanaf dat ik in de B-junioren speelde dus die is er eigenlijk langzaam ingegroeid en weet eigenlijk niet anders. Later toen ik in de senioren speelde (2e) gingen er veelvuldig spelersvrouwen mee en heeft ze een mooie tijd beleefd. Bijvoorbeeld kampioenschappen van Nederland in Zeist en Venray en de weekenden in Valkenburg. Hieruit zijn enige vriendschappen ontstaan.’’
Natuurlijk worden de wedstrijden die in het weekend gespeeld worden ook uitvoerig nabesproken. ,, Dit wordt inderdaad gedaan. Er worden dan de positieve en negatieve dingen besproken. Bij Kevin (speelt in B1, red.) ben ik er niet altijd bij dus moet ik van zijn verhaal uitgaan. Bij Mitchel en Dylan ben ik vaker aanwezig, omdat ik leider van hun elftal (D1) ben. Hierdoor kan ik hier iets beter over oordelen en uitleggen.’’
De manier van ‘nabespreken’ heeft Francis de laatste jaren wat aangepast. ,, Ik ben me er in de loop van de jaren bewust van geworden dat ik me wel eens te kritisch liet horen, maar ben er achter gekomen dat dit niet altijd werkt en dit heb ik aardig bijgedraaid. Zo leer je toch wel iets bij in de loop der jaren. Het leuke is eigenlijk wel dat ze zelf ook wel weten als het goed of niet goed was’’, legt Francis uit.
Hij ziet een aantal dingen van zichzelf terug bij zijn drie talentvolle zoons. ,, Niet bang zijn om een (kop)duel aan te gaan, goed schot en toch ook wel het inzicht om sommige duels aan te gaan. Het opvallendste van alles is eigenlijk dat ze alle drie verdedigende posities ambiëren, daar waar ik ook altijd verdediger was.’’
Ook zou hij keuzes die hij achteraf zelf anders had kunnen maken, graag zijn kinderen willen meegeven. ,,In mijn tijd kregen jongens uit de eigen jeugd weinig kansen bij de eerste selectie. Als je dan steeds jongens van buiten de club ziet komen is dat heel frustrerend. Je krijgt zelf geen kans meer. Achteraf zou ik nu op dat moment voor een andere club hebben gekozen. Toendertijd speelden bijvoorbeeld SC Elim, HZVV en SVBO ook op het hoogste niveau. Met andere woorden als je wel het niveau hebt, maar geen kans krijgt, probeer dan om zo hoog mogelijk te voetballen ook al is dat dan niet bij Hoogeveen.’’
Dan naar de hoofdpersonen zelf: Kevin, Mitchel en Dylan. Alle drie maken ze deel uit van de regioselectie van de KNVB. Aan opa Frans de taak de voetbalkwaliteiten van zijn drie kleinzoons te omschrijven. ,,Kevin speelt in B1 en is linksbenig. Hij heeft een goed inzicht, een goed schot en is een goede kopper. Daarnaast beschikt hij over de nodige snelheid en inzicht in het spelletje. Hij is niet bang om de duels aan te gaan. Mitchel speelt in D1. In tegenstelling tot Kevin is hij rechtsbenig. Hij heeft een geweldige inzet, een goed schot en bewaart het overzicht. Net als zijn oudere broer schuwt ook hij de duels niet. Net als Mitchel speelt ook Dylan in D1. Hij is linksbenig en een goede kopper. Ook bij hem ontbreekt het niet aan de nodige inzet. In het veld geeft hij veel aanwijzingen aan zijn medespelers.’’
Frans ziet veel van zijn zoon Francis terug bij zijn drie kleinzoons. ,,De hardheid hebben ze duidelijk van hun vader. Ze gaan er lekker tegenaan en zijn absoluut niet bang om de duels aan te gaan. Net als Francis hebben ze een goed schot in de benen en zijn het goede koppers.’’
Het combineren van school en voetbal levert nog geen problemen op. ,, Gelukkig zitten ze nog niet met bergen huiswerk dus het één valt wel goed te combineren met het voetballen.’’
Zoals opa Frans al aangaf speelt Kevin in B1 van Hoogeveen. Hij is 14 jaar en zit in 2 HAVO van RSG Wolfsbos. Het liefst speelt hij als voorstopper. Zijn enthousiasme over Hoogeveen is groot. ,,Het is er altijd gezellig en er hangt een goede sfeer. Daarnaast is blauw een mooie kleur. Hoogeveen is dan ook mijn ‘cluppie’.’’ Al twee seizoenen lang maakt hij deel uit van de regioselectie van de KNVB. ,,Je traint dan op maandagavond en speelt ook wedstrijden. Soms zijn het wel lange dagen. Zo moet je bijvoorbeeld ’s avonds in Appelscha voetballen en ben je laat thuis. De trainingen zijn normaal gesproken in Oosterhesselen of in Zweeloo, maar soms hebben we ook trainingsdagen in Gasselte’’, vertelt de oudste van de drie broers.
Mitchel en Dylan gaan beiden nog naar de basisschool. Beiden bezoeken basisschool De Krullevaar. Mitchel zit in en groep 8 en Dylan in groep 7. Beiden spelen ze bij Hoogeveen in D1. Mitchel het liefst rechts achterin of laatste man en Dylan laatste man. Beide vertellen hoe hun dag eruit ziet als ze moeten trainen met de regioselectie. ,,Eerst gaan we naar school, dan thuis snel een broodje eten en vervolgens naar het voetbalveld van VIOS in Oosterhesselen.’’
,,De trainingen zijn wel zwaarder dan bij de club, omdat ze langer duren’’, vertelt Mitchel. ,,Daarnaast beginnen we met een partijtje.’’ Dylan voegt hier nog een verschil met de training op de club aan toe: ,,Bij de KNVB hebben ze ook geen warming-up, maar beginnen ze, zoals Mitchel al zei, meteen met een partijtje. Ze geven veel aanwijzingen en leggen de training altijd stil. Als je scoort tijdens de training moet je altijd juichen.’’
Zelf maakte vader Francis ook in de jeugd deel uit van de regioselectie (Drentse selectie, red.). Veel is er volgens hem de laatste jaren niet anders geworden. ,, Natuurlijk verandert er in de loop van de jaren wel iets, maar de hoofdmoot blijft toch hetzelfde. Trainen gebeurde op een vaste locatie (Beilen) en de hoofdmoot was toch wel veel met de bal bezig zijn en veel tactische trainingen. Ook in die tijd legden ze de trainingen veelvuldig stil om je uit te leggen hoe het anders kon/moest.’’
Zowel vader Francis als opa Frans zijn enthousiast over de voetbalvereniging Hoogeveen. Francis trapt af: ,, Ik ben natuurlijk wel een echte blauwwitter en dus is mijn mening misschien iets gekleurd. Het is er leuk en gezellig en voor de jeugd worden er ook naast het voetbal dingen georganiseerd. Voorbeelden hiervan zijn: darten, voetbalkampen, voetbaltoernooien in het binnen en buitenland, shootout voor D-junioren en de pupil van de week voor E-junioren. Er zijn gemotiveerde jeugdtrainers en leiders (voor elk team) en er wordt op een hoog niveau gespeeld met de jeugd.’’ Frans vult zijn zoon aan: ,,De club is goed bezig met de jeugd en de trainers doen het goed. Postitief is dat er een mogelijkheid is om het een niveau hoger te proberen als ze denken dat je goed bent. Kevin is eigenlijk 2e jaars C, maar zit in de B1 en Dylan is eigenlijk 2e jaars E en hij zit in D1. Hoogeveen is een regioclub waar de talentjes gewoon heen moeten om zich verder te ontplooien.’’




Reageer op dit artikel:

Om te kunnen reageren, of de reacties te kunnen lezen, dient u te zijn ingelogd. Het kan zijn dat dit bericht door de redactie is gesloten of dat u geen toestemming heeft om te kunnen reageren op nieuwsberichten. Mocht je desondanks vragen hebben, dan kun je contact opnemen met de redactie.